Het ontstond toen een Germaanse stam, de Baiuoariërs, in de 6e eeuw n.C. het gebied binnenviel en er een hertogdom stichtte. In 788 veroverde Karel de Grote het gebied, en na de opdeling van zijn rijk (zie Verdrag van Verdun ) kwam het onder Lodewijk de Duitser in het Duitse rijk.

Binnen dat rijk nam het een opstandige plaats in en de hertogen waren vaak de spil van de aantasting van de macht van de Duitse keizer, wat er voor zorgde dat keizer Otto II een heel stuk van hun grondgebied afnam. Toen Heinrich de Fiere Sachsen verkreeg in 1137, werd hij door de keizer afgezet, en werd Beieren aan de Oostenrijkse heersers gegeven (dat toen deel uitmaakte van het Duitse Rijk). Deze periode duurde tot 1156, toen de traditionele Guelph-dynastie terug de controle kreeg over Beieren. Deze dynastie werd verbroken toen de Wittelsbach familie aan de macht kwam in 1214.

Beieren maakte integraal deel uit van het Heilige Roomse Rijk, tot 1806 wanneer het rijk werd opgeheven. Beieren ging toen deel uitmaken van de Rijnbond, een confederatie van Duitse staten. Maximiliaan Joseph von Wittelsbach werd toen tot koning van Beieren gekroond als Maximiliaan I. Deze was een bondgenoot van Napoleon. Desondanks mocht hij na het Congres van Wenen zijn gebieden grotendeels houden.

Beieren ging in 1815 deel uitmaken van de Duitse Confederatie (Deutscher Bund), tot in 1871 het federale Duitse Keizerrijk gesticht werd na de oorlog tussen Pruisen en Oostenrijk in 1866, toen Beieren bij dit keizerrijk hoorde.

Externe links

• Overheidssite