De stad op de grens van Zeeuwse, Vlaamse en Brabantse invloeden was een belangrijke handelsstad en had laken- en aardewerknijverheid. Bergen op Zoom weerstond verschillende Spaanse belegeringen (onder meer door de hertog van Parma in 1588 en door Spinola in 1622, waaraan Valerius zijn lied Merck toch hoe Sterck wijdde. De stad behield na de aanleg van nieuwe vestingwerken door Menno van Coehoorn haar onneembare reputatie. De vesting ging deel uitmaken van de West-Brabantse Waterlinie. De Fransen maakten tijdens de Oostenrijkse Successieoorlog in 1774 echter korte metten met La Pucelle (De Maagd). Grote delen van de stad gingen bij de inname door de Fransen verloren. Bergen op Zoom bleef ook na het vertrek van de Fransen in 1814 een belangrijke garnizoensstad.

Tegenwoordig biedt de stad de volgende monumenten: voorop het laatgotische stadskasteel de Markiezenhof, residentie van de Heren en later de Markiezen van Bergen op Zoom, vervolgens de Sint-Gertrudiskerk, die in 1972 bij een brand zware schade leed en waarvan de toren, de Peperbus, uitziet over de aantrekkelijke Grote Markt, waaraan ook het Stadhuis staat. Ook staat hier stadsschouwburg De Maagd, in de voormalige R.K. kerk H. Maagd Maria ten Hemelopneming. De kerk in neo-classistische stijl dateert uit de jaren 1825-1829, en is door architect Onno Greiner verbouwd tot een zeer bijzondere schouwburg, waarbij het grootste deel van de kerk behouden is gebleven. Verder zijn er de Lievevrouwepoort of Gevangenpoort en, als enige overblijfsel van Coehoorns veel latere vestingwerken, het Ravelijn.

De stad produceert tegenwoordig onder meer tabakswaren en kunststoffen. Traditionele producten uit de omgeving zijn asperges, aardbeien en ansjovis. De inwoners danken hun bijnaam krabben aan een ander, nu verdwenen streekproduct: de meekrap, die werd gebruikt als verfstof in de textielindustrie.

Anton van Duinkerken, schrijver

Officiële website: http://www.bergenopzoom.nl