De Chordata omvatten alle dieren die althans in aanleg een notochord hebben. Dit is een stevige streng weefsel die langs de gehele rug van het dier loopt. In de meeste, maar niet alle Chordata wordt in een later stadium van de ontwikkeling van het dier de rug nog verder verstevigd met een serie ruggewervels. Deze dieren worden de Vertebrata of gewervelden genoemd. Van de oorspronkelijke notochord is meestal alleen in het embryo van zulke dieren iets terug te vinden. Een tussenstadium tussen dieren met een notochord en met wervels, zijn dieren die wel al een schedel hebben maar nog geen wervels. Zoals in de taxonomie van al het leven is er anno 2003 veel ontwikkeling gaande, vooral door de DNA-methodes die in snel tempo bestaande indelingen onderuit halen. Er is dan ook geen duidelijke consensus hoe deze diergroep het best wordt ingedeeld
Historisch werden de Chordata ingedeeld in vijf Klassen:
Op vrijwel al deze taxa is veel aan te merken. Bijvoorbeeld de Pisces omvatten zowel dieren met als zonder wervels, en met als zonder schedel. Een indeling die de evolutionaire ontwikkeling meer recht doet en tot een meer monofyletische indeling aanleiding geeft is:
- Urochordata (manteldieren)
- Cephalochordata (lancetvisjes)
- Craniata (dieren met een schedel)
- Myxini (Slijmprikken)
- Vertebrata (dieren met ruggewervels)
- Petromyzontiformes (kaakloze vissen, o.a. de lamprei)
- Gnathostoma (dieren met kaken)
De ontwikkeling tot een landdier kan hier weergegeven worden door de volgende reeks 'uitvindingen': Eerst: notochord ('ruggestreng'), dan schedel, dan wervels, dan kaken, ten slotte poten.
