De Etrusken (of Etruriërs en in het Grieks Tyrrhenoi) noemden zichzelf Rasenna. Ze kwamen waarschijnlijk rond 850 v. Chr via Klein Azië (of Anatolië) Italië binnen. Ze vestigden zich in Toscane en hun land, Etrurië, breidde zich al snel uit met stadstaatjes over het gebied in het westen van Italië, dat we nu kennen als Toscane en Latium aan de Tyrrheense Zee en Umbrië in centraal Italië. De Etrusken zijn groot geworden door hun zeehandel, maar waren ook beruchte zeerovers. Ze handelden voornamelijk in ijzer, dat ze wonnen op Elba.
Toen in 753 v. Chr Rome gesticht werd, bleven de Romeinen nog lange tijd onderdrukt door de Etrusken. Vanaf de vijfde eeuw v. Chr. werden de Etrusken echter steeds vaker aangevallen door de Italiërs aan de ene kant en de Kelten aan de andere kant.
Onder meer door deze aanvallen kon een vloot van Syracuse in 453 v. Chr zonder veel weerstand enkele havensteden verwoesten van Etrurië, wat een flinke tegenslag betekende.
Toen in 390 v. Chr Rome werd ingenomen door de Galliërs, ging veel van de Romeinse geschiedenis verloren en gingen Romeinse verhalen als mythen verder. Ook de Etrusken kenden hun eigen mythologie en deze vormde de basis voor de Romeinse mythologie. Zo werden bijvoorbeeld de Etruskische tempels als voorbeeld gebruikt door de Romeinen.
Rond de 3e eeuw v. Chr. vielen de Etrusken onder Romeins gezag. De laatste Etruskische stad die door de Romeinen werd ingenomen was Velzna, in 265 v. Chr.
In 90 v. Chr kregen ze Romeins burgerschap, maar een eeuw later werd hun taal onderdrukt en hun cultuur verbannen. Hierdoor is veel kennis verloren gegaan. Bovendien is de kennis die we nu nog hebben over de Etrusken erg gekleurd door de Romeinen, omdat ze er zo lang door onderdrukt zijn.
