François Rauber (Neufchâteau, 19 januari 1933 - 14 december 2003) is een Franse pianist, componist, arrangeur en orkestleider die vooral bekend werd door zijn samenwerking met Jacques Brel. Levensloop
Na zijn pianostudie aan het conservatorium van Nancy werkt Rauber vanaf 1951 in diverse cabarets in Parijs als begeleider van artiesten als Boris Vian en Serge Gainsbourg. Op verzoek van Jacques Canetti is hij op 23 juli 1956 de begeleider van Jacques Brel tijdens een optreden in Grenoble. De kennismaking met Brel is het begin van een samenwerking die zal voortduren tot Brels dood in 1978. In april 1958 maakt Rauber zijn eerste arrangementen voor Brel, nadat hij zijn debuut als arrangeur korte tijd tevoren heeft gemaakt voor een opname van Simone Langlois.
Raubers grondige muzikale kennis - met name op het gebied van kamermuziek en fuga's - vormt een grote verrijking voor de muziek van Brel, die tot op dat moment afhankelijk was van zijn eigen, niet bijzonder spectaculaire, verrichtingen op de gitaar en van de diensten van drukbezette orkestleiders. Rauber haalt Brel er ook toe over om op het podium geen gitaar meer te spelen, zodat Brels theatrale voordracht in het vervolg alle ruimte krijgt.
Ook op persoonlijk vlak kunnen de twee goed met elkaar overweg. Rauber is de peetvader van Brels dochter Isabelle.
Behalve als vaste arrangeur van Brel, werkt Rauber in de jaren zestig met talloze andere artiesten, onder wie Barbara, Juliette Gréco, Georges Moustaki en Charles Aznavour. Hij componeert tevens filmmuziek en klassieke stukken.
