Jane Seymour (1509? - Hampton Court, 24 oktober 1537)was koningin van Engeland van 1536 tot haar dood in 1537, als derde echtgenote van Hendrik VIII.

Zij was de dochter van Sir John Seymour, die vanwege zijn krijgsverdiensten door Hendrik werd geridderd en de zuster van Edward Seymour, die later hertog van Somerset zou worden. Door de persoonlijke toegang die hij had tot de koning slaagde haar vader erin voor een aantal van zijn familieleden begerenswaardige posities te verwerven.

Jane was aan het hof als hofdame van Catharina van Aragón, Hendriks eerste vrouw. Daarna bekleedde zij deze positie bij Anna Boleyn, de tweede vrouw van de koning. Zij was zodoende getuige van de stormachtige relatie tussen Anna en Hendrik.

Hendrik wist wel van Janes aanwezigheid aan het hof maar hij besteedde geen bijzondere aandacht aan haar. Hij merkte haar pas echt op toen hij een bezoek bracht aan haar vaders huis, Wolf Hall. Daar, weg van het drukke hof, viel de rustige Jane meer op. Historici nemen aan dat zijn verliefdheid daar begon. Anna was toen echter nog niet uit de gunst en weer zwanger, hoewel die zwangerschap zou uitlopen op een miskraam. In elk geval ondernam Hendrik de eerste maanden geen verdere stappen.

In februari 1536 staken geruchten de kop op dat de koning een romance had met Jane en werd er gespeculeerd over haar kansen om koningin te worden. En inderdaad sprak de koning zich uit, gaf haar dure geschenken en bevorderde haar broers tot een hogere positie aan het hof. In april 1536 verhuisden Edward Seymour en zijn vrouw naar kamers die via een geheime gang toegang gaven tot de vertrekken van de koning. Zo kon Hendrik Jane in relatieve rust het hof maken. Denkend aan de geruchten en openbare woede die zich voordeden toen hij tijdens zijn huwelijk met Catharina relaties aanknoopte met Anna Boleyn, deed hij nu voorzichtiger aan. Dat gold ook voor Jane, die niet al te gretig op zijn avances inging en hem erop wees dat hij getrouwd was. Het huwelijk met Anna was voor de koning al een teleurstelling, en Janes aanwezigheid was waarschijnlijk een extra impuls om zich van Anna te ontdoen. Dat deed hij na de geboorte van Anna's dochter Elizabeth (de latere koningin Elizabeth I). Hij trouwde Jane snel na Anna's onthoofding. Op 30 mei 1536 werd het huwelijk ingezegend door aartsbisschop Cranmer. In tegenstelling tot Anna was zij rustig en teruggetrokken.