Karel de Grote (2 april 742 - 28 januari 814 te Aken) was koning der Franken van 771 tot zijn dood. Hij was de zoon van Pepijn de Korte en van Bertruda (bijgenaamd Bertruda met de Grote Voeten). Leven
Karel de Grote was de zoon van Pepijn de Korte, de eerste koning van de Karolingische Huis dynastie, die van 751 tot 987 zou duren. Na de dood van Pepijn in 768 werd zijn koninkrijk verdeeld onder Karel de Grote en zijn broer Carloman. Carloman stierf op 5 december 771, waarna Karel de Grote weer koning werd van het gehele Frankische rijk. Op 25 december van het jaar 800 werd Karel de Grote door de paus Leo III gekroond tot keizer, een titel die sinds 476 niet meer in West Europa gebruikt was.
Karel de Grote zette de monetaire hervorming van zijn vader voort: hij introduceerde de livre (in het Engels pond) als standaardmaat voor zowel gewicht als geld. Karel de Grote exporteerde deze munt naar een groot deel van Europa, en de standaard raakte ook in gebruik in Engeland.
Toen Karel de Grote overleed in 814, werd hij begraven in zijn eigen kathedraal in Aken. Hij werd opgevolgd door zijn enige zoon die nog leefde, Lodewijk de Vrome. Na Lodewijk de Vrome zou het Frankische rijk onder diens drie zonen worden verdeeld, waarmee ruwweg de basis werd gelegd voor wat later Frankrijk en Heilige Romeinse Rijk zouden worden.
Stamvader
Onder genealogen wordt vaak beweerd dat vrijwel alle Europeanen van Karel de Grote afstammen. Statitische berekeningen laten zien dat de kans dat iemand uit een West-Europese familie niet van Karel de Grote afstamt minder is dan 10%. Het is voor de meesten echter lastig of onmogelijk om de lijn naar Karel de Grote uit te schrijven. nds:Korl de Groote
