Georges Chrétien Frédéric van Saksen-Coburg (16 december 1790 - 10 december 1865) was als Leopold I de eerste koning der Belgen. Hij was geboren in het kasteel Ehrenburg in Coburg in Beieren.
In 1795 werd Leopold, nog slechts een kleuter, benoemd tot kolonel in het Izmailovski Keizerlijk Regiment door de Russische tsaar. Zeven jaar later werd hij generaal. Toen het hertogdom Saksen-Coburg in 1806 door de troepen van Napoleon bezet werd, vertrok hij naar Parijs. Napoleon bood hem de positie van adjudant aan, maar Leopold weigerde, en werd hertog van Saksen-Coburg; hij volgde daarin zijn broer op. Nadien nam hij deel aan acties tegen Napoleon en in 1815 werd hij benoemd tot veldmaarschalk.
Op 2 mei 1816 trouwde Leopold met kroonprinses Charlotte Augusta, de enige dochter van de latere koning George IV van Engeland. Op 5 november 1817 baarde zij een doodgeboren zoon. Zijzelf stierf de volgende dag.
In 1830 kreeg Leopold het aanbod koning van Griekenland te worden, maar hij weigerde. Nadat op 4 oktober België zich van Nederland onafhankelijk had verklaard, werd Leopold door het Nationale Congres gevraagd koning te worden. Leopold accepteerde de uitnodiging, en op 26 juni 1831 werd hij koning. Op 21 juli werd hij in het Koninklijk Paleis officieel tot koning gekroond.
Nog geen twee weken later, op 2 augustus werd België geïnvadeerd door de Nederlanders. Gedurende een periode van 8 jaar waren er schermutselingen, maar in 1839 werd de Belgische onafhankelijkheid officieel door Nederland erkend.
Op 9 augustus 1832 trouwde Leopold voor de tweede maal, met Louise van Orleans, dochter van koning Louis-Philippe van Frankrijk. Zij kregen vier kinderen:
Op 5 mei 1835 werd een spoorweg aangelegd tussen Brussel en Mechelen; dit was de eerste spoorweg op het Europese continent. In 1840 arrangeerde Leopold het huwelijk tussen koningin Victoria van Engeland en prins Albert; hij was van beiden de oom. In 1842 deed Leopold een mislukte poging om wetten betreffende kinder- en vrouwenarbeid in te voeren. Leopold's diplomatie slaagde erin België neutraal te houden in de revoluties van 1848. De koning -zelf protestant- was medeverantwoordelijk voor het feit dat de ca 7000 protestanten van het land hun wettelijke gelijkstelling (daterend van 1802) voortgezet zagen.
Koningin Louise-Marie stierf op 11 oktober 1850. 15 jaar later, op 10 december 1865 in Laken, volgde Leopold haar.
