De Kristallnacht vond plaats in Duitsland, in de nacht van 9 november op 10 november 1938. In heel Duitsland werden joden aangevallen. Vrijwel alle synagogen werden in brand gestoken. Ongeveer 7000 joodse winkels werden geplunderd en vernield; huizen, scholen, begraafplaatsen, en ziekenhuizen werden beklad. De nacht wordt in Duitsland Reichspogromnacht of Reichskristallnacht genoemd, omdat het niet ging om een spontane volksuitbarsting, maar om een door de Nationaal_Socialistische-overheid georganiseerde pogrom. Waarom de nacht aanvankelijk Kristallnacht werd genoemd, is niet helemaal duidelijk; de naam zou verwijzen naar de scherven van de vernielde winkelruiten.
Aanleiding
De Kristallnacht begon met een rede van Joseph Goebbels op een bijeenkomst van NSDAP-leiders in München. Aanleiding vormde de moord in Parijs op de Duitse diplomaat Ernst Eduard von Rath door de zeventienjarige Herschel Grynszpan. Grynszpan was een Duitse jood, die naar Frankrijk was gevlucht. Zijn familie was op 28 oktober 1938 naar het niemandsland tussen Duitsland en Polen gedeporteerd. Toen Grynszpan in een brief las onder welke erbarmelijke omstandigheden zijn familie moest leven, ontstak hij in woede, en vermoordde hij de secretaris van de Duitse ambassade in Parijs.
Goebbels greep deze gebeurtenis aan voor een tirade tegen joden. Na zijn rede gaven leiders van de SA telefonisch hun bevelen door aan hun afdelingen, en korte tijd later gingen de SA en andere nationaal-socialistische organisaties de straat op. In de loop van de nacht werden meer dan 90 joden gedood. In de dagen erna werden meer dan 30 duizend joden door de Gestapo en de SS opgepakt, en in de concentratiekampen Buchenwald, Dachau en Sachsenhausen gevangen gezet. De meesten kwamen pas vrij nadat ze zich bereid hadden verklaard Duitsland te verlaten.
Gevolgen
Deze nacht vormde feitelijk het begin van gerichte akties om Duitsland te ontdoen van alles wat joods was. Hermann Göring werd de coördinator. De joden werden stelselmatig uit het Duitse openbare leven verwijderd. Hun bedrijven werden gesloten; ze moesten hun eigendommen verkopen; ze werden niet langer in openbare gelegenheden toegelaten; ze werden uitgesloten van onderwijs en uitoefening van hun beroep. Dit alles met als doel hen te pressen tot emigratie.
Later werd besloten tot gedwongen verhuizing, en nog later tot algehele uitroeiing.
