Armstrong begon zijn sportcarrière op zijn zestiende op de triathlon, maar maakte al snel de overstap naar het wielrennen. Na een succesvolle periode als amateur (onder meer Amerikaans amateurkampioen 1991 en deelname aan het WK jeugd en de Olympische Spelen), werd hij in 1992 professional. Al het volgende jaar boekte hij successen, met als hoogtepunt de winst in het wereldkampioenschap.

Ook in de volgende jaren, waarin Armstrong 8 maanden per jaar in Europa doorbracht, hielden de successen aan, en in 1996 bereikte Armstrong zelfs de nummer-1 positie op de wereldranglijst. Een dieptepunt kwam tijdens de Tour de France van 1995: Armstrongs teamgenoot Fabio Casartelli kwam te overlijden na een val. De volgende dag was het peloton in mineur, en werd er niet gekoerst. Armstrong en zijn teamgenoten mochten het peloton als een begrafenisstoet over de finish leiden. In de volgende etappe viel Armstrong (eigenlijk te) vroeg aan, won, en droeg zijn overwinning op aan Casartelli.

In oktober 1996 werd Armstrong ernstig ziek, en er werd teelbalkanker geconstateerd met uitzaaiingen naar longen en hersenen. Overlevingskans minder dan 50%. Na twee zware operaties en een toen nog experimentele vorm van chemotherapie kwam Armstrong er weer bovenop, en een paar maanden later zat hij alweer op de fiets. De door hem opgerichte Lance Armstrong Foundation ondersteunt kankerslachtoffers en kankeronderzoek.

Het duurde tot mei 1998 voor Armstrong weer terugkeerde in het professionele circuit. Op de achtste van diezelfde maand trouwde hij met zijn vriendin Kristin Richard. De terugkeer verliep aanvankelijk moeizaam, maar aan het eind van het jaar had Armstrong alweer diverse successen geboekt, waaronder een vierde plaats in het eindklassement van de Ronde van Spanje en op het wereldkampioenschap.

Het volgende jaar besloot het US Postal team van Armstrong zich te richten op de Tour de France, die Armstrong hoopte te winnen. Hoewel niet bij de grote favorieten vooraf, won hij de proloog, herwon hij de gele trui in de eerste tijdrit, en won hij de eerste bergetappe naar Sestrières. Daarna was de Tour eigenlijk al beslist, en Armstrong won met meer dan 7 minuten voorsprong op Alex Zülle.

De winnaars van 1997 en 1998, Jan Ullrich en Marco Pantani, waren er in 1999 niet bij geweest. In 2000 was wel het hele veld van favorieten aanwezig, maar Armstrong toonde zich opnieuw zowel in de tijdritten als in de bergen de beste, en won met 6 minuten voorsprong op Ullrich. In 2001 herhaalde hij die prestatie. Tijdens de etappe naar Alpe d'Huez leek hij in de problemen te zijn, maar dat bleek maar schijn, want op de berg zelf viel hij aan, en liet al zijn concurrenten achter. In 2002, zonder Ullrich, won Armstrong met zo mogelijk nog grotere overmacht, schijnbaar zonder moeite. In de Tour van 2003 was de concurrentie van met name de teruggekeerde Ullrich sterker; bij de finish in Parijs had Armstrong slechts 1 minuut voorsprong. Zijn vijfde Tourzege schaarde hem in het gezelschap van Jacques Anquetil, Eddy Merckx, Bernard Hinault en Miguel Induraín.

Armstrong fietst niet alleen hard maar ook met een bijzonder hoog tempo. Hij rijdt met ongeveer 110 pedaalomwentelingen per minuut, terwijl de meeste andere wielrrenners kiezen voor ca. 90-95 omwentelingen.

Table of contents

1 Belangrijke overwinningen 2 Boeken 3 Ploegen Lance Armstrong

Belangrijke overwinningen

• Tour de Ribera, 1992
• Etappe in de Ronde van Zweden, 1993
• Wereldkampioenschap (wegwedstrijd), 1993
• Etappes in de Tour de France, 1995, 1999 (4x), 2000, 2001 (4x), 2002 (4x), 2003
• Waalse Pijl, 1996
• Etappe in Parijs-Nice, 1996
• Tour Du Pont, 1996
• Ronde van Luxemburg, 1996
• Ronde van Rijnland-Palts, 1996
• Etappe in de Ronde van Luxemburg, 1998
• Etappe in de Route du Sud, 1999
• Tour de France, 1999, 2000, 2001, 2002, 2003
• Etappes in de Dauphiné Liberé, 2000, 2002, 2003
• Grand Prix Eddy Merckx, 2000
• Grand Prix des Nations, 2000
• Etappes in de Ronde van Zwitserland, 2001 (2x)
• Ronde van Zwitserland, 2001
• Midi Libre, 2002
• Dauphiné Liberé, 2002, 2003