Lev Davidowitsj Bronstein - Лев Давидович Бронштейн - (7 november 1879 -21 augustus 1940) was een Russisch revolutionair en politicus die bekendheid kreeg als een van belangrijkste gezichten van de Russische revolutie als Lev Trotski.

Trotski groeide op in een joods gezin in de Oekraïne. Toen hij 17 was sloot hij zich aan bij de Russische Sociaal-Democratische Arbeiderspartij. Twee jaar later werd hij voor het eerst gearresteerd wegens revolutionaire activiteiten. Na een paar maanden in eenzame opsluiting werd hij verbannen naar Siberië. Hij wist daar echter te ontsnappen en ging naar Londen. Op het tweede congres van de communistische partij sloot hij zich aan bij de mensjewieken - iets dat Stalin later tegen hem zou gebruiken.

In Sint Petersburg nam hij in 1905 de leiding van de eerste sovjet op zich. Hij werd weer gearresteerd en weer naar Siberië verbannen. Hij wist weer te ontsnappen. Trotski bracht als revolutionair activist en balling een paar jaar in Europa door. Wegens het opzetten van een communistische organisatie in Parijs, werd hij Frankrijk uitgewezen. Trotski vertrok naar de VS en van daaruit kwam hij in mei 1917 opnieuw naar Sint Petersburg waar hij het voorzitterschap op zich van de plaatselijke sovjet op zich nam.

Gedurende de Oktoberrevolutie stond Trotski aan de kant van de bolsjewieken en hij werd een van de naaste medewerkers van Lenin. Trotski werd tot Volkscommissaris voor Buitenlandse Zaken benoemd en wist met behulp van zijn briljante discussietechniek de ondertekening van de Vrede van Brest Litowsk een tijdlang te vertragen waarmee hij de voor Rusland ongunstige vredesbepalingen enige tijd uit kon stellen.

Trotski werd bij het uitbreken van de Burgeroorlog in Rusland benoemd tot Volkscommissaris voor Oorlog. Hij redde de revolutie omdat hij het Rode Leger wist te organiseren en daarmee - met moeite - de Witten.

Door de ziekte van Lenin en de Burgeroorlog had Stalin inmiddels de volledige controle over het partijapparaat in handen. Na Lenins dood onstond een strijd om de macht. Vanuit het partijapparaat kon Stalin het gezag van Trotski ondermijnen. Trotski was voorstander van een 'permanente revolutie' terwijl Stalin het idee van de opbouw van 'socialisme in één land' aanhing. In 1925 bleek dat Trotski niet meer op voldoende steun vanuit de partijtop kon rekenen. Hij raakte zijn directe invloed op de politiek vrijwel kwijt. Nog twee jaar later werd hij geroyeerd als partijlid en in 1929 zelfs gedeporteerd. Daarna moest hij de USSR verlaten.

Korte tijd verbleef hij nog in Turkije waar Rusland nog betrekkelijk dichtbij was. In Parijs schreef hij zijn visie op de geschiedenis van de revolutie. In 1938 was hij de oprichter van de hij de Vierde Internationale. Omdat hij het in Parijs voor gezien hield vertrok hij naar Mexico. In Mexico werd hem onderdak verschaft door het schilderskoppel Diego Rivera en zijn vrouw Frida Kahlo. Met deze laatste zou hij een kortstondige relatie hebben gehad. Een geheim agent van Stalin, Ramon Mercader sloeg hem op 20 augustus 1940 met een ijsbijl het hoofd in. Diego Rivera en Frida Kahlo worden een tijdje door de politie verdacht van de moord.

Er bestaan nog diverse politieke organisaties die oorspronkelijk voortkwamen uit deze strijd tegen het stalinisme, en vandaag de dag nog actief zijn voor socialisme, ook in Nederland. Zie trotskisme.