Mary Lilian Henriette Lucie Josephine Ghislaine Baels (28 november 1916 - 7 juni 2002) was de tweede echtgenote van de Belgische koning Leopold III, ze kreeg de titel prinses van Retie

Lilian werd op 28 november 1916 geboren in Londen, waar haar ouders naartoe waren gevlucht. Ze was het zesde kind van Hendrik Baels, een ambitieuze Oostendenaar die het tot minister en in 1933 tot gouverneur van West-Vlaanderen bracht, en Anne Devisscher, notaris- en burgemeestersdochter uit het West-Vlaamse Dentergem.

Wanneer ze Leopold III heeft ontmoet, is niet bekend. Maar beider wegen moeten zich op verschillende momenten hebben gekruist. Haar vader neemt als gouverneur soms enkele van zijn kinderen mee als ook Leopold bij een bezoek aan West-Vlaanderen Josephine-Charlotte, Boudewijn of Albert meebrengt.

Leopold had bovendien van de familie Lippens een stuk grond in het Zoute gekregen, waar hij een villa bouwt en graag gaat golfen. Ook Lilian is daar vaak te zien.

Leopold is nog maar 34 als in 1935 zijn vrouw, de immens populaire koningin Astrid (30) bij een auto-ongeval omkomt. Hij bleef alleen achter met drie kinderen: Josephine-Charlotte, Boudewijn en Albert.

In januari 1941 liet koningin Elisabeth Lilian met haar eigen auto ophalen in Frankrijk. Aan haar ouders werd verteld dat ze zich met Leopolds kinderen zou bezighouden. De eigenlijke reden was anders: Elisabeth wilde haar zoon "afleiding" bezorgen. Sinds het begin van de oorlog had die een psychische inzinking.

Elisabeth was tevreden over haar ingreep. Want korte tijd later constateerde ze "dat de remedie zeer zacht was en dat de patiënt maar moeilijk een eind kon maken aan de behandeling". Leopold had bij de capitulatie gezegd dat hij een krijgsgevangene zou zijn zoals zijn soldaten en hun lot wilde delen. Vanzelfsprekend wou hij dan ook niet dat uitlekte dat hij regelmatig met Lilian in zijn villa in Knokke verbleef.

Op 7 december 1941 liet kardinaal Van Roey in alle kerken een brief voorlezen: de koning en Lilian waren de dag voordien burgerlijk getrouwd, en op 11 september kerkelijk. Hij voegde eraan toe dat Lilian geen koningin wordt, en dat eventuele kinderen geen aanspraak op de troon kunnen maken. Lilian kreeg de titel prinses van Retie.

Het nieuws sloeg in als een bom. Had Leopold niet gezegd dat hij een krijgsgevangene zou zijn zoals zijn soldaten en hun lot wilde delen? Kon Leopold zich met vrouwen bezighouden terwijl veel van zijn soldaten nog gevangen waren en zijn bevolking leed onder de bezetting? Wat met de herinnering aan de geliefde Astrid, die nog maar zes jaar overleden was? Bovendien was Lilian een burgermeisje.

Toen prins Alexander op 18 juli 1942 geboren werd, begreep iedereen waarom dit huwelijk zo aangekondigd moest worden, en groeide de twijfel over het kerkelijk huwelijk, waarover geen enkel document bestaat, enkel het woord van de kardinaal.

Kort na de geallieerde landing in Normandië op 6 juni 1944 werd Leopold met zijn gezin weggevoerd. Bij zijn bevrijding in 1945 was zijn broer Karel als regent aangesteld. Leopold stelde de regering zo hoge eisen over zijn terugkeer, dat die steeds meer op troonsafstand aandrong. Voor waarnemers was duidelijk dat het Lilian was die Leopold zo onvermurwbaar maakte. Zij had maar één ambitie: koningin worden.

Leopold bleef uiteindelijk vijf jaar in het Zwitserse Prégny. Met Lilian leidde hij er een mondain leven. Maar tegelijk zorgde zij ook goed voor Leopolds kinderen. Zeker voor Boudewijn die haar als zijn moeder beschouwde. Toen Leopold na een referendum in 1950 eindelijk kon terugkeren, vielen er doden bij de protestbetogingen. De koning besliste uiteindelijk de troon aan zijn zoon Boudewijn over te dragen.

Na het huwelijk van koning Boudewijn met Fabiola in 1960 verhuisde Leopold III met zijn nieuwe gezin naar het kasteel van Argenteuil.