 |
Nobelprijs voor de Vrede Onderstaand een lijst met winnaars van de Nobelprijs voor de Vrede. Zie ook Alfred Nobel en Nobelprijs. 1901 Jean Henri Dunant (Zwitserland), stichter van het Rode Kruis en initiatiefnemer van de Geneefse Conventie. Frédéric Passy (Frankrijk), stichter en president van de Societe Francaise pour l'arbitrage entre nations. 1902 Élie Ducommun (Zwi) en Charles Albert Gobat (Zwi), ijveraars voor de vrede, ere-secretarissen van het Internationaal Bureau voor de Vrede in Bern. 1903 Sir William Randal Cremer (GB), secretaris van de Internationale Arbitrage Commissie. 1904 Instituut van Internationaal Recht (Gent, België). 1905 Baronesse Bertha Sophie Felicita Von Suttner, geboren Baronesse Kinsky von Chinic und Tettau (Oostenrijk), schrijfster, ere-voorzitster van het Internationaal Bureau voor de Vrede. 1906 Theodore Roosevelt (VS), president van de Verenigde Staten, voor zijn ontwerp van het vredesverdrag in de Russisch-Japanse Oorlog. 1907 Ernesto Teodoro Moneta (Italië), journalist, president van de Vredesliga van Lombardije, ijveraar voor de internationale rechtsorde. Louis Renault (Fr), professor Internationaal Recht. 1908 Klas Pontus Arnoldson (Zweden), stichter van de Zweedse vredesvereniging. Fredrik Bajer (Den), ere-voorzitter van het Internationaal Bureau voor de Vrede, voor zijn optreden tijdens de Internationale Vredesconferenties van 1899 en 1907 in Den Haag. 1909 Auguste Marie Francois Beernaert (Bel), lid van de Cour Internationale d'Arbitrage. Paul Henribenjamin Balluet D'estournelles De Constant, Baron De Constant De Rebecque (Fr), stichter en president van de Franse parlementaire groep voor internationale arbitrage. Stichter van het Comité de défense des intérêts nationaux et de conciliation internationale, Frans vertegenwoordiger bij de Internationale Vredesconferenties in Den Haag. 1910 Internationaal Bureau voor de Vrede, Bern. 1911 Tobias Michael Carel Asser (NL), mede-inititiefnemer en voorzitter van de Haagse Conferentie voor Internationaal Privaatrecht. Alfred Hermann Fried (Oostenr), stichter van Die Waffen Nieder (De wapens neer). 1912 Elihu Root (VS), voor initiatief tot totstandkoming van verschillende arbitrage-overeenkomsten. 1913 Henri La Fontaine (Bel), president van het Internationaal Bureau voor de Vrede. 1914-1916 Niet toegekend. 1917 Het Internationale Rode Kruis, Genève. 1918 Niet toegekend. 1919 Thomas Woodrow Wilson (VS) voor het oprichten van de Volkerenbond. 1920 Léon Victor Auguste Bourgeois, voorzitter van de Raad van de Volkerenbond. 1921 Karl Hjalmar Branting (Zwe), premier, Zweeds afgevaardigde bij de Raad van de Volkenbond. Christian Lous Lange (Noo), secretaris-generaal van de Inter-Parlementaire Unie 1922 Fridtjof Nansen (Noo), Noorse afgevaardigde bij de Volkerenbond, bedenker van het Nansenpaspoort voor vluchtelingen. 1923-1924 Niet toegekend. 1925 Sir Austen Chamberlain (GB) voor het Verdrag van Locarno. Charles Gates Dawes (VS), voorzitter van de Geallieerde Commissie ter regeling van Duitse herstelbetalingen en bedenker van het Dawes Plan. 1926 Artistide Briand (Fr) voor het Verdrag van Locarno en het Briand-Kellogg Pact. Gustav Stresemann (Dl) voor het Verdrag van Locarno. 1927 Ferdinand Buisson (Fr), stichter en president van de Liga voor de Rechten van de Mens. Ludwig Quidde (Dl), afgevaardigde bij talloze vredes conferenties. 1928 Niet toegekend. 1929 Frank Billings Kellogg (VS) voor het Briand-Kellogg Pact. 1930 Aartsbisschop Lars Olof Nathan (Jonathan) Söderblom (Zwe), leider van de eucumenische beweging. 1931 Jane Addams (VS), internationaal presidente van de Internationale Vrouwenbeweging voor Vrede en Vrijheid Nicholas Murray Butler (VS) voor het bevorderen van het Briand-Kellogg Pact. 1932 Niet toegekend. 1933 Sir Norman Angell (Ralph Lane) (GB), schrijver, lid van het uitvoerend comité van de Volkenbond en de Nationale Vredesraad . 1934 Arthur Henderson (GB), voorzitter van de Volkenbond en van de onwapeningsconferentie in Genève in 1932. 1935 Carl Von Ossietzky (Dl), pacifistisch journalist. 1936 Carlos Saavedra Lamas (Arg), president van de Volkenbond en bemiddelaar in een conflict tussen Paraguay en Bolivia. 1937 Viscount Cecil of Chelwood (Lord Edgar Algernon Robert Gascoyne Cecil) (GB), oprichter en president van de Internationale Peace Campaign, mede-ontwerper van het Volkenbondshandvest. 1938 Het Nansen Internationaal Bureau voor Uitgewekenen, Genève. 1939-1943 Niet toegekend. 1944 Het Internationaal Comité van het Rode Kruis. 1945 Cordell Hull (VS), mede-initiatiefnemer van de oprichting van de Verenigde Naties. 1946 Emily Greene Balch (VS), internationaal ere-president van de Internationale Vrouwenbeweging voor Vrede en Vrijheid John Raleigh Mott (VS), voorzitter van de Internationale Zendingsraad en president van deWorld Alliance of Young Men's Christian Associations (YMCA). 1947 The Friends Service Council (GB) and The American Friends Service Committee (VS), namens de Religious Society of Friends, beter bekend als de Quakers. 1948 Niet toegekend. 1949 Lord John Boyd Orr of Brechin (GB), directeur van deWereld Voedsel en Landbouworganisatie, president van het Nationaal Vredesberaad, president van de World Union of Peace Organizations (wereldbond voor vredesorganisaties). 1950 Ralph Bunche (VS) voor bemiddeling in Palestina (1948). 1951 Léon Jouhaux (Fr), president van het Internationale Comité van de Europese Raad, voorzitter van het Internationaal Verbond van vrije Vakverenigingen, lid van de ILO Raad, VN afgevaardigde. 1952 Albert Schweitzer (Fr/Dl) voor het stichten van het Lambarene Ziekenhuis in Gabon. 1953 George Catlett Marshall (VS) voor het Marshall Plan. 1954 Het Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen in Genève (onderdeel van de Verenigde Naties) 1955-1956 Niet toegekend. 1957 Lester Bowles Pearson (Can), president van de 7e zitting van de Algemene Vergadering van de Verenigde Naties. 1958 George Henri Pire (Bel), leider van Hulp voor Displaced Persons en Europadorpen, een hulporganisatie voor vluchtelingen. 1959 Philip J. Noel-Baker (GB), voor zijn levenslange ijver voor internationale vrede en samenwerking 1960 Albert John Lutuli (Z-Afr), president van het Afrikaans Nationaal Congres (African National Congress). 1961 Dag Hammarskjöld (Zwe), secretaris-general van de Verenigde naties (Postuum toegekend). 1962 Linus Carl Pauling (VS) voor zijn campagne tegen proeven met kernwapens. 1963 Internationaal Comité van het Rode Kruis te Genève. Rode Kruis Liga te Genève. 1964 Martin Luther King Jr (VS), campagnevoerder voor burgerrechten. 1965 United Nation's Children's Fund (UNICEF) (Kinderfonds van de VN) 1966-1967 Niet toegekend. 1968 René Cassin (Fr), president van de Europese Raad voor de Rechten van de Mens. Mede-oprichter van de UNESCO. President van de VN-commissie voor de Rechten van de Mens. 1969 International Labour Organization (I.L.O., Internationale Vakbonds Organisatie)), Genève. 1970 Norman Borlaug (VS), voor het ontwikkelen van tarwegewassen met beter opbrengsten, aan het International Maize and Wheat Improvement Center. 1971 Willy Brandt (Dl), voor de door hem ontwikkelde Ostpolitik, wat een andere houding inhield ten opzichte van Oost-Europa en Oost-Duitsland. 1972 Niet toegekend. 1973 Henry A. Kissinger (VS) en Le Duc Tho (Noord-Vietnam, geweigerd) voor het Vietnam vredesaccoord.(Vredesakkoord van Parijs) 1974 Séan Mac Bride (Ierl), president van Amnesty International, secretaris-generaal van de Internationale Commissie van Juristen te Genève, en president van de Namabië Commissie van de Verenigde Naties. Eisaku Sato (Jap), premier. 1975 Andrei Sacharov (SU) voor zijn campagnes voor de mensenrechten. 1976] Betty Williams and Mairead Corrigan, oprichters van de Noordierse Vredesbeweging {de latere Community of Peace People). 1977 Amnesty International, Londen. 1978 Mohamed Anwar Al-Sadat (Egypte) and Menachem Begin (Israël) voor succesvolle vredesonderhandelingen tussen Egypte en Israël. 1979 Moeder Theresa (India) 1980 Adolfo Perez Esquivel (Arg), mensenrechtenactivist. 1981 Het Bureau van de Hoge Commissaris voor de Vluchtelingen te Genève 1982 Alva Myrdal (Zweden) en Alfonso García Robles (Mexico), afgevaardigden bij de algemene vergadering voor ontwapening (Verenigde Naties) 1983 Lech Walesa (Polen), oprichter van de vakbond Solidarnosc and mensenrechtenactivist. 1984 Bisschop Desmond Mpilo Tutu (Z-Afr)) voor zijn ijveren tegen apartheid. 1985 International Physicians for the Prevention of Nuclear War, Boston.(int. organisatie van fysici ter voorkoming van een kernoorlog) 1986 Elie Wiesel (VS). 1987 Oscar Arias Sanchez (Costa Rica) initiatiefnemer van vredesonderhandelingen in Midden-Amerika. 1988 Het VN Vredeskorps , New York. 1989 Tenzin Gyatso, de 14e Dalai Lama. 1990 Michail Gorbatsjov (USSR) voor zijn inspanningen ter beëndiging van de Koude oorlog. 1991 Aung San Suu Kyi (Birma), oppositieleidster en strijdster voor de mensenrechten. 1992 Rigoberta Menchu Tum (Guatemala), voor zijn strijd voor de mensenrechten, in het bijzonder voor inheemse volken. 1993 Nelson Mandela (Zuid-Afrika) en Frederik Willem de Klerk (Zuid-Afrika). 1994 Yasser Arafat (Palestina), Shimon Peres (Israël) and Yitzhak Rabin (Israël). 1995 Joseph Rotblat (Polen/GB) en de Pugwash Conferences on Science and World Affairs, voor hun inspanningen in het gevecht tegen nucleaire wapens. 1996 Carlos Felipe Ximenes Belo (Oost-Timor) en Jose Ramos-Horta (Oost-Timor) voor hun inspanningen ten behoeve van een rechtvaardige en vreedzame oplossing van het conflict op Oost-Timor. 1997 International Campaign to Ban Landmines (ICBL) en Jody Williams (VS) voor hun beijvering voor het uitbannen en verwijderen van landmijnen. 1998 John Hume (VK) and David Trimble (VK) voor hun zoeken naar een vreedzame oplossing voor het conflict in Noord-Ierland. 1999 Artsen Zonder Grenzen, Brussel. 2000 Kim Dae Jung (Zuid-Korea) voor zijn werk voor democratie en mensenrechten, en in het bijzonder voor vrede en verzoening met Noord-Korea. 2001 Verenigde Naties en Kofi Annan, secretaris-generaal van de VN sedert 1996, voor hun arbeid voor een beter georganiseerde en vrediger wereld. 2002 Jimmy Carter (VS) voor zijn jarenlange inzet voor de vrede in verschillende conflicten. De toekenning aan hem was tevens een veroordeling van het huidige beleid van de regering Bush inzake Irak. 2003 Shirin Ebadi (Iran) voor haar inspanningen voor de democratie en mensenrechten.
|
|
|
