Een rivierdelta is een stelsel van vertakkingen van een rivier, voordat deze in zee of in een groot meer uitmondt. Op de kaart heeft zo'n stelsel min of meer de vorm van een driehoek, wat de naam delta (naar de driehoekige Griekse letter Δ) verklaart. Dit is in het bijzonder het geval voor de Nijl, dat een van de bekendste rivierdelta's heeft.

Delta's zijn dikwijls vruchtbaar en dichtbevolkt. Hun ligging aan zee maakt ze kwetsbaar voor overstromingen. Vaak is ook de natuurwaarde van een delta hoog.

Delta's ontstaan veelal doordat een grote rivier uitmondt in een (bijna) getijdeloze zee, zoals de Middellandse Zee of de Zwarte Zee.

Nederland heeft één delta, die gevormd wordt door de mondingen van drie rivieren: de Rijn, de Maas en de Schelde. Andere grote delta's in Europa zijn die van de Donau, de Rhône (de Camargue), de Wolga en de Po, die alle belangrijke natuurgebieden zijn. Kleinere zijn die van de Weichsel en de Nemunas.