Geschiedenis
Rome werd volgens de legenden gesticht door de tweeling Romulus en Remus, in 753 v. Chr De vroegste geschiedenis is voor een deel in nevelen gehuld. In navolging van de Ilias en Odyssee werd er in opdracht van Keizer Augustus door de dichter Vergilius en de historicus Livius een epos over geschreven.
De legende begint bij de Trojaanse oorlog. Aeneas en zijn zoon vluchtten weg uit het brandende Troje om, zoals de goden hem op hadden gedragen, een nieuw rijk te stichten. Na jarenlang rondzwerven op zee kwamen ze aan in Carthago. Aeneas werd verliefd op Dido, de koningin van Carthago. De goden werden woedend wanneer ze hoorden dat Aeneas in Carthago bij Dido wilde blijven. Uiteindelijk vertrokken Aeneas en zijn zoon en stichtten de stad Alba Longa. Hij kreeg hier ook een paar zonen. Een jongere broer kwam aan de macht. Deze kreeg een dochter, Rhea Silva. Deze werd verkracht door de oorlogsgod Mars. Dit was voor haar een doodzonde omdat ze een Vestaalse maagd was (Vestaalse maagden moesten maagd blijven). Ze baarde een tweeling en die legde ze in een rieten mandje in de rivier. De tweeling werd gevonden door een wolvin die hen zoogde. Na enige tijd werden ze gevonden door een herder die hen verder opvoedde alsof het zijn eigen zonen waren. Wanneer ze volwassen waren trokken ze naar zeven heuvelen bij de Tiber. Om te weten welke naam de stad moest dragen en of het wel de juiste plaats was, ging elk, samen met een priester, een eigen heuvel op om een sein van de goden te krijgen. Remus zag zes raven en vond dit een geweldig sein. Hij rende naar beneden om tegen iedereen te zeggen wat hij had gezien. Volgens hem moest de stad Reme worden genoemd. Romulus kwam weliswaar later naar beneden maar hij had wel twaalf raven gezien. Hij vond daardoor dat de stad Rome genoemd moest worden. Ze begonnen een heftige ruzie. Romulus sloeg Remus dood. Rome werd de naam en Romulus de eerste koning. Volgens de legende zouden er nog zes volgen. Tarquinius Superbus zou hiervan de laatste zijn.
In werkelijkheid waren er mogelijk wel een aantal koningen (Reges) aan het begin van de Romeinse geschiedenis, maar waarschijnlijk waren dit zetbazen van de naburige Ertrusken die de bewoners van Latium overheersten. De Romeinen verjoegen deze overheersers (en leermeesters) en stichtten een staat die zij zelf een Res Publica (openbare zaak) noemden. In plaats van een koning kregen twee consuls voor korte tijd de macht. Verder was er een raad, de Senaat, waar de belangrijke beslissingen genomen werden en een aantal andere belangrijke hoge ambtenaren zoals censors en volkstrinunen, ieder met hun eigen rechten en plichten die vastgelegd waren in de wet (Lex).
Door uitbreiding ontstond het Romeinse Rijk. Zie ook de lijst van Keizers van Rome.
Dit is enkel een begin. Verdere uitbreiding is meer dan welkom.
Monumenten
Externe links
