Taal is een systeem dat betekenis omzet in spraakklanken en deze eventueel weergeeft in symbolen. Natuurlijke talen beschikken over een bestand aan spraakklanken, een systeem van regels (een grammatica) om deze tot woorden (morfologie) de woorden tot zinnen (syntaxis) te combineren, en over een woordenschat (lexicon). Er worden op aarde enkele duizenden talen gesproken, waarvan de belangrijkste kunnen worden weergegeven met symbolen: een alfabet.
Een bijzondere vorm van taal zijn gebarentalen, die geen spraakklanken gebruiken, maar ruimtelijke gebaren, die dezelfde functie hebben.
Als taal wordt gedefinieerd als een systeem dat beschikt over klanken, een grammatica en een woordenschat, kan elk dialect worden opgevat als een volwaardige taal, wat in de taalkunde dan ook de gangbare praktijk is.
De talen van de wereld worden doorgaans op grond van hun historische ontwikkeling ingedeeld naar taalfamilie, maar andere indelingen zijn ook mogelijk, bijvoorbeeld naar hun morfologische type (zie taaltypologie).
Bijzondere talen en alfabetten
Morse - Braille - Gebarentaal - Programmeertalen - Kunsttalen (o.a. Esperanto)
Zie ook
Externe links
simple:Language
