De Bolivariaanse Republiek van Venezuela is een land in het noorden van Zuid-Amerika en grenst aan de Caribische Zee en de Atlantische Oceaan in het noorden, Guyana in het oosten, Brazilië in het zuiden en Colombia in het westen. Voor de Venezolaanse kust liggen Aruba, Bonaire, Curaçao en Trinidad en Tobago.
Geschiedenis
Venezuela was de lokatie van de eerste permanente Spaanse vestiging in Zuid-Amerika in 1522, om later deel te worden van het onderkoninkrijk van Nieuw-Granada. Na verschillen onsuccesvolle oproeren werd het land in 1821 onafhankelijk van Spanje onder leiding van Simon Bolivar, Venezuela's beroemdste zoon. Venezuela vormde met het huidige Colombia, Panama en Ecuador de Republiek van Groot-Colombia (Gran Colombia). In 1830 werd Venezuela een onafhankelijke, soeverijne republiek.
Een groot deel van de negentiende en twintigste eeuw werden gekenmerkt door perioden van politieke instabiliteit, dictoriaal bewind, en revolutionaire onrust. Nadat de militairen in 1958 hun actieve bemoeienis met de nationale politiek gestaakt hadden, begon een tot nu toe onafgebroken periode van democratisch civiel bestuur. In 2002 vond er echter, tijdens het omstreden presidentschap van Hugo Chavez een mislukte staatsgreep plaats.
Politiek
De Venezolaanse president wordt gekozen in directe en algemene verkiezingen en is zowel staatshoofd en regeringsleider. Zijn zittingstermijn is zes jaar en hij mag een maal herkozen worden. De president benoemd een vice-president en bepaalt de omvang en samenstelling van het kabinet. De leden van het kabinet worden benoemd in samenwerking met de wetgevende macht. De president kan de wetgevende macht verzoeken om heroverweging van wetten, maar een parlementaire meerderheid is voldoende om een wet toch door te voeren.
Het Venezolaanse parlement, de Nationale Vergadering (Asamblea Nacional), bestaat uit een kamer. De 165 afgevaardigden zitten vijf jaar en kunnen twee keer herkozen worden. Drie zetels zijn gereserveerd voor de oorspronkelijke bevolking.
Het hoogste onderdeel van de rechtsprekende macht is het Hoger Tribunaal van Justitie (Tribuna Suprema de Justicia). De rechters worden verkozen door het parlement voor een periode van twaalf jaar.
Staten
Venezuela is onderverdeeld in 23 staten (estados), een federaal district (distrito federaal) en een federaal gebiedsdeel (dependencia federal)
{| align=center | |- align=center | Kaart: The World Factbook CIA |} Geografie
Venezuela kent een grote variëteit landschappen, zoals de noordoostelijke uitlopers van het Andesgebergte in het noordwesten en langs de noordelijke Caribische kust, met als hoogste punt de Pico Bolivar van 5.007 meter.
In het noordwesten liggen ook de laaglanden rond het Maracaibo meer en de Golf van Venezuela. Het centrum van het land wordt gekenmerkt door uitgestrekte vlaktes, llanos, die zich uitspreiden van de Colombiaanse grens tot de rivierdelta van de Orinoco. In het zuiden liggen de geïsoleerde Guiana hooglanden, met de Salto Angel, de hoogste waterval in de wereld.
Het klimaat is tropisch en over het algemeen heet en vochtig, maar meer gematigd in de hooglanden.
De hoofdstad Caracas is de grootste stad van het land. Andere belangrijke steden zijn Maracaibo, Barquisimeto, Valencia, Maracay en Ciudad Guayana.
Economie
Na de Eerste wereldoorlog raakte de Venezolaanse economie, tot dan toe gericht op landbouw, meer en meer gebaseerd op de productie en export van aardolie. Dit zorgt voor een derde van het Bruto Nationaal Product, tachtig procent van de export inkomsten en meer dan de helft van de lopende overheidsopbrengsten. Een sterke val in de olieprijzen zorgde voor een zware recessie in 1999. In 2001 groeide het BNP weer met zo'n 2,7%.
Desondanks werd het economisch herstel vertraagd door een zwakke sectoren buiten de olie-industrie, kapitaalvlucht en een tijdelijke val van de olieprijzen. In het begin van 2002 liet de regering de tijdelijke bevriezing van de wisselkoersen los, wat leidde tot een sterke devaluatie van de Bolivar.
Demografie
Venezuela kent een diverse bevolkingssamenstelling. De oorspronkelijke indianen, Spaanse kolonisten en Afrikanen kregen tijdens immigratiegolven in de 20e eeuw gezelschap van Italianen, Portugezen, Arabieren en Duitsers en anderen. Ongeveer 85% van de bevolking leeft in stedelijke gebieden in het noorden van het land. Terwijl ongeveer de helft van Venzuela bezuiden de Orinoco ligt, woont daar slechts 5% van de bevolking.
De officiële taal is het Spaans, maar er bestaan talloze oorspronkelijke talen en door immigranten gesproken talen en dialecten. Officieel is 96% van de bevolking Rooms-Katholiek. De rest is voornamelijk Protestant.
Externe links
Landen-Zuid-Amerika
