De Vlaamse Beweging is een verzamelnaam voor het geheel van verenigingen en personen die de motor vormt van de emancipatie vanhet Vlaamse volk.
1. Geschiedenis
Ze ontstond in 1830 na de scheiding tussen het Noorden en het Zuiden van het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden, voornamelijk in orangistische kringen. Gaandeweg viel dit Orangisme uiteen (na 1839 was het er mee gedaan), en kwam de echte Vlaamse Beweging tot stand. Deze Vlaamse Beweging (VB) was aanvankelijk een taal- en cultuurbeweging, maar onder het halsstarrige verzet van het Belgische Establishment groeide ze uit tot een politieke en socio-economische beweging die de erkenning van de Vlaamse culturele integriteit en uiteindelijk ook de politieke zelfstandigheid van Vlaanderen nastreeft. Voorlopig hoogtepunt van deze VB is de federalisering van België in 1993.
Deze evolutie deed zich voor na de Eerste Wereldoorlog. Tijdens die oorlog was de VB verdeeld in 3 groepen: de activisten (die collaboreerden met de Duitse bezetter om hun doel te bereiken), de passivisten (die hun grieven opzij zetten tot na de oorlog en loyaal meevochten voor België en de Frontbeweging (groepen soldaten die protesteerden door de Franstalige onderdrukking aan het front, dat leidde tot de dood van vele Vlaamse jongens).
De repressie na de oorlog maakte dat de hele VB ontgoocheld was in België en zodoende begon de periode van het politiek flamingantisme (al waren er voordien kernen geweest zoals de Meetingpartij). Gaandeweg vervormde de VB van een linkse, sociale emancipatorische beweging gegroeid uit de Frontpartij, naar een rechtse beweging, met als emanatie het Vlaamsch Nationaal Verbond en het Verbond van Dietsche Nationaal Solidaristen (VNV en Verdinaso). Dit liep weer falikant af tijdens de Tweede Wereldoorlog, waarbij de VB uit pure frustratie weer overging tot collaboratie.
Na de oorlog werd de hele VB uitgeroeid, ook degenen die niet gecolaboreerd hadden, tijdens de Repressie. Al snel stak de VB de kop weer op door hernieuwd onrecht met de stichting van talrijke verenigingen (zoals de Vlaamse Volksbeweging) en zelfs een partij, de Volksunie.
Mettertijd groeide de VB en de Volksunie tot een eerste oude eis vervuld geraakte: in 1962 werd de taalgrens definitief vastgelegd, zodat verdere verfransing onmogelijk werd (al is er veel commotie rond de faciliteitengemeentes, die toch verfransen).
Gaandeweg werd de beweging zo groot en de Volksunie zo machtig, dat ze mee in de regering van Leo Tindemans kwam in 1978. Van hieruit werd het federaliseringsproces verder gezet, al veroorzaakte dit splitsingen binnen de Volksunie (de VNP en de VVP scheurden zich af en zouden later samensmelten tot het Vlaams Blok.
In 1993 werd België definitief een federale staat. Sommige culturele en politiek problemen werden hierdoor niet opgelost, en er kwamen problemen bij. De VB ging zich nu meer en meer richten op een volledige onafhankelijkheid van Vlaanderen en werd separatistisch. De tak die een hereniging met Nederland wil, de Groot-Nederlandse gedachte, groeide ook in deze periode, maar kent voorlopig nog geen partijpolitieke vertegenwoordigers.
2. Organisaties en stromingen
2.1 Stromingen
- Cultuurflaminganten: houden zich enkel bezig met culturele ontwikkeling van het Vlaamse volk
- Federalisten: was vroeger sterkste tak, zweren bij een federaal België
- Confederalisten: willen een statenbond oprichten met Vlaanderen en Wallonië als leden, begint meer en meer de sterkste tak te worden
- Separatisten: willen een onafhankelijk Vlaanderen. Voorlopig blijft het succes uit, hoewel 1/3 ervoor gewonnen lijkt
- Groot-Nederlanders: groeit, maar voorlopig kennen ze weinig succes. Willen Vlaanderen en Nederland verenigen
- Heel-Nederlanders: niet echt deel van de VB, willen België, Nederland en Luxemburg verenigen. Kennen nog minder succes
2.2 Organisaties
Volledigheid nastreven is onmogelijk, doch een kleine greep: 
